De Rowdy Maatregel

De Rowdy-maatregel

De Rowdy-maatregel is een voorstel voor betere bescherming van kwetsbare mensen die afhankelijk zijn van bewindvoering, mentorschap, langdurige zorg of een combinatie daarvan.

Het voorstel is ontstaan naar aanleiding van de ervaringen rondom Rowdy. Tijdens zijn jaren onder bewind en zorg werd zichtbaar hoe moeilijk het soms is voor familieleden om betrokken te blijven, inzicht te krijgen in belangrijke beslissingen of te controleren of alle betrokken partijen daadwerkelijk samenwerken in het belang van de cliënt.

De Rowdy-maatregel richt zich niet op één persoon, organisatie of individuele situatie. Het doel is om te leren van ervaringen en het systeem beter te maken voor iedereen die afhankelijk is van bescherming, begeleiding en vertegenwoordiging.

1. Verplicht jaarlijks overleg
Minimaal één keer per jaar vindt een overleg plaats tussen cliënt, zorginstelling, bewindvoerder, mentor en betrokken familieleden. Daarbij worden welzijn, zorg, financiën en toekomstplannen besproken.

2. Een duidelijke begroting vooraf
Niet alleen achteraf verantwoording afleggen, maar vooraf inzicht geven in verwachte uitgaven, reserveringen en prioriteiten. Zo ontstaat meer transparantie over de besteding van gelden van kwetsbare cliënten.

3. Scheiding van beschermingsmaatregelen
Bewindvoering, mentorschap en PGB-beheer moeten onafhankelijk van elkaar kunnen functioneren. Belangenverstrengeling en onduidelijke verantwoordelijkheden moeten worden voorkomen.

4. Meldplicht bij structurele signalen
Wanneer zorginstellingen, familieleden of andere betrokkenen structurele problemen signaleren rondom bewindvoering, mentorschap of vertegenwoordiging, moet er een duidelijke route bestaan om deze signalen onafhankelijk te laten toetsen.

5. Onafhankelijke herbeoordeling
Bij langdurige beschermingsmaatregelen moet periodiek worden beoordeeld of de huidige constructie nog passend is en of de belangen van de cliënt voldoende worden beschermd.

Waarom dit belangrijk is
Kwetsbare mensen zijn vaak afhankelijk van anderen voor belangrijke beslissingen over hun zorg, welzijn en financiën. Juist daarom moet het systeem transparant, controleerbaar en toegankelijk zijn.

De Rowdy-maatregel is een oproep om familieleden, zorgprofessionals, bewindvoerders, mentoren, toezichthouders en beleidsmakers samen te laten werken aan een systeem waarin niemand tussen wal en schip raakt.

Niet omdat elk systeem faalt, maar omdat één gemiste stem, één gemist signaal of één gebrek aan toezicht grote gevolgen kan hebben voor iemand die zichzelf niet altijd kan beschermen.

Toen Rowdy onder bewind kwam te staan, gingen wij ervan uit dat er een systeem bestond dat kwetsbare mensen beschermt. Een systeem waarin zorgverleners, bewindvoerders, familieleden en toezichthouders samenwerken en elkaar aanvullen. Een systeem waarin signalen worden opgepakt, waarin vragen beantwoord worden en waarin het belang van de cliënt altijd voorop staat.

In de praktijk hebben wij iets anders ervaren.

Wij zagen een broer die steeds afhankelijker werd van anderen, terwijl het steeds moeilijker werd om een compleet beeld te krijgen van wat er gebeurde. Informatie zat verspreid over verschillende organisaties. Iedereen had een deel van de puzzel, maar niemand leek het geheel te overzien. Wanneer wij vragen stelden, werden we regelmatig doorverwezen naar een andere partij. Wanneer we signalen afgaven, duurde het vaak lang voordat duidelijk werd wie verantwoordelijk was.

Wat ons het meest heeft geraakt, is niet één specifieke gebeurtenis. Het is het patroon dat zichtbaar werd. Het ontbreken van structureel overleg. Het ontbreken van transparantie. Het ontbreken van een gezamenlijke aanpak waarin familie niet als buitenstaander, maar als partner wordt gezien.

Wij hebben ervaren dat betrokken familieleden vaak pas in beeld komen wanneer er problemen ontstaan. Terwijl juist die familie vaak al jarenlang aanwezig is, signalen opvangt, ziekenhuisbezoeken aflegt, praktische zaken regelt en ziet wat er in het dagelijks leven gebeurt.

De Rowdy-maatregel is ontstaan vanuit de overtuiging dat dit beter kan.

Niet omdat alle bewindvoerders tekortschieten. Niet omdat alle zorginstellingen fouten maken.
Maar omdat een goed systeem niet afhankelijk mag zijn van geluk, toeval of een uitzonderlijk betrokken familielid.

Een goed systeem zorgt ervoor dat kwetsbare mensen beschermd worden, dat signalen serieus worden genomen en dat samenwerking vanzelfsprekend is.

Dat is de nalatenschap die wij voor ogen hebben.
Niet alleen voor Rowdy, maar voor iedereen die zichzelf niet altijd kan beschermen.

Rowdy was mijn broer.

Hij leefde jarenlang met ernstige psychiatrische en lichamelijke problemen en was afhankelijk van zorg, begeleiding en bewindvoering. Als familie waren wij altijd betrokken. We bezochten hem, namen hem mee op pad, gingen mee naar ziekenhuizen en probeerden hem zoveel mogelijk onderdeel van ons leven te laten blijven.

Toch merkten wij dat we steeds vaker pas achteraf werden geïnformeerd over belangrijke gebeurtenissen, uitgaven en beslissingen. Er was weinig structureel overleg tussen familie, zorginstelling en bewindvoering. Inzicht in begrotingen, uitgaven en gemaakte keuzes ontbrak vaak. Signalen die wij afgaven leidden niet altijd tot actie of duidelijkheid.

Tegelijkertijd werd regelmatig benadrukt dat Rowdy zijn zelfstandigheid en eigen regie moest behouden. Dat uitgangspunt begrijpen wij. Wat wij echter hebben gemist, is hoe die zelfstandigheid daadwerkelijk werd ondersteund. Wij zagen vooral dat familie steeds verder op afstand kwam te staan, terwijl juist samenwerking voor de hand had gelegen.

Na het overlijden van Rowdy bleef bij ons één vraag hangen:

Waarom moesten wij als familie zelf uitzoeken wat er gebeurde?

Die vraag gaat niet alleen over Rowdy. Daarom hebben wij de Rowdy-maatregel opgericht. Niet om terug te kijken naar één persoon of organisatie, maar om te onderzoeken hoe kwetsbare mensen in Nederland beter beschermd kunnen worden en hoe familie, zorg en vertegenwoordigers beter kunnen samenwerken.